Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET WAS GEEN VROUW

Ik wist het ergens nog wel van vorige keer, hoewel ik de scherpste kantjes ervan had verdrongen: hoe zwaar dat laatste stuk van een zwangerschap is. Lichamelijk en geestelijk. Het sjouwen met die buik, de kortademigheid, twintig keer per dag naar de w.c., maagzuur dat omhoog komt, de pijn in rug en liezen en 's nachts geen houding meer kunnen vinden waarin je lekker ligt zodat je 's morgens telkens weer doodmoe opstaat.

En dan geestelijk: de onzekerheid. Want je leeft toe naar een bevalling, iets waarvan je weet dat het geen feest is. Hoe de pijn voelde weet ik niet meer, maar soms komen deze dagen nog wel de wanhopige gedachten tijdens de weeën van vorige keer naar boven. Gedachten als: ik kan niet meer, en: dit is onmenselijk wat hier met me gebeurt.

En het bizarre is dat dat laatste dus niet waar is. Dit zou normaal moeten wezen, puur natuur. Maar wie heeft dit in godsnaam allemaal bedacht?, vraag ik me regelmatig af. Een ding is zeker: het was geen vrouw.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments