Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

KEI VAN EEN JUF

De kleine pipo mocht vandaag voor het eerst naar de grote school om te 'wennen'. En ik mocht mee. Toen hij plaats had genomen in de kring van 25 kleuters, keek hij gelukzalig om zich heen. Naar de poppenhoek, de bouwhoek, de computerhoek, de verfhoek... En ik keek naar hem. En naar de juf. Met veel ontzag. Naar hoe ze eerst de aandacht van die 25 wiebelkonten vast wist te houden. En daarna, toen ze allemaal gingen spelen, naar hoe ze haar aandacht wist te verdelen over diezelfde wiebelkonten. Eén klaagde dat de rode stift het niet deed, een ander kreeg de computer niet op gang, weer een ander plaste in zijn broek, een meisje had 'pijn in haar paardenstaart' en dan was er nog een jarige. Voor haar knutselde juf uiterst zorgvuldig een hoed in elkaar, waarbij de jarige de kleuren van het papier, de hoeveelheid bloemen en de stickers uit mocht zoeken. Ondertussen kreeg ik nog thee, informeerde ze af en toe bij de pipo of het allemaal goed ging, besteedde ze aandacht aan het stilste meisje van de klas en haalde twee vechtende jongetjes uit elkaar. En ze werd niet gek. Verbijsterend.

Nadat de jarige was toegezongen en het door haar gekozen 'verjaardagsboek' was voorgelezen, begon het traktatie-ritueel. Tot mijn vreugde kan ik melden dat traktaties anno 2004 ook nog steeds bestaan uit satéprikkers met kaas, worst en spekkies, waarbij de prikkers ook nog steeds in een halve, met zilverfolie bekleedde kool worden gestoken.

Aan het eind van de ochtend stelden de juf en ik vast dat de pipo het prima naar zijn zin had gehad. "Niet verlegen, meteen met de groep mee, een makkie", zei de juf. Maar volgens mij was het ook gewoon een kei van een juf.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments