Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

LANGS DE GROTEMENSENMEETLAT

We gingen naar de banketbakker, de kleine pipo en ik, om een taart te bestellen voor A., die dinsdag jarig is.
"Staat er dan ook wat op die taart?", vroeg de kleine pipo onderweg.
"Dat kan", zei ik. "Dan moeten we wat verzinnen."
"Dat ga ik wel doen", zei de pipo. En hij dacht na.

Je ziet/hoort het steeds vaker: kinderen die van hun ouders het antwoordapparaat mogen inspreken. Of kinderen die het geboortekaartje van hun broertje of zusje mogen tekenen. En het is misschien niet aardig, maar ik word er altijd een beetje iebel van. Het is die verheerlijking van alles wat kinderen doen of maken waar ik niet goed tegen kan. Wat mij betreft is er toch verschil tussen de grotemensenmeetlat en de kleinemensenmeetlat en dat verschill moet er blijven. En dus moest de kleine pipo wel met een verdomd leuke tekst komen, wilde ik hem op die taart laten zetten.

We bestelden een grote slagroomtaart.
"Moeten we er nog iets opzetten?", vroeg de bakkersvrouw.
"Heb je nog iets bedacht?", vroeg ik aan de pipo.
"Ja", zei de pipo. "Er moet op: Hoera! Wat krijgt papa?"

Eerst moest ik lachen. Daarna legde ik de woorden langs de grotemensenmeetlat. En tot mijn verbazing kwam ik tot de slotsom: goed genoeg.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment