Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HIJ VLOOG ECHT

Een dagje naar de Efteling. De laatste keer dat ik er was geweest, was ik zelf nog een kind van een jaar of tien. Zus R. had er niet lang geleden nog een keer een bezoek aan gebracht. "Toen we er als kind waren, was ik zo onder de indruk van die fakir op dat vliegende tapijt. Ik wist zeker dat hij daar echt vloog. En toen ik er als volwassende terugkwam, zag ik ineens de kabels lopen en hoorde ik de motoren brommen. Dat was echt een desillusie", vertelde ze me. Ikzelf had helemaal geen herinneringen aan die fakir, maar wel aan de dansende, rode schoentjes. Toen we er vanmorgen aankwamen, zagen ze er nog precies zo uit als in mijn herinnering. Op de achtergrond klonk het sprookje, maar de schoentjes stonden stil. Dat duurde zo een hele tijd. "Ze gingen toch dansen mama? Gaan ze dat nog doen?", vroeg de kleine pipo een beetje ongerust. Ik aarzelde. "Ik dacht van wel", zei ik. "Maar misschien heb ik het toch verkeerd onthouden." Toen ineens stopte het verhaal en begon de muziek. En ja hoor, ze dansten, nog even vrolijk als toen ik tien was. De opluchting was groot.

Een stukje verderop was het paleis van de fakir. De deurtjes gingen open en daar kwam hij aanzweven. Heel even concentreerde ik me op de aanwezigheid van eventuele kabels, of het mogelijke gebrom van motoren. Maar de kleine pipo schreeuwde uit: "Hij vliegt echt mama! Die meneer op die kleedje die vliegt!" En daarmee wist hij me te overtuigen. Het was een hele mooie dag.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments