Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HELDEN VAN NA DE OORLOG

"Ik zit ermee", zegt opa (mijn vader) als hij binnenkomt. Hij kijkt inderdaad verontrust. Ik vraag waar hij mee zit. "Met het beeld dat tegenwoordig van de tweede wereldoorlog wordt geschetst", zegt hij. "Ieder jaar staan er meer helden op. En zo was het helemaal niet. In werkelijkheid waren we allemaal bang. We stonden erbij en we keken ernaar toen de joden werden afgevoerd. Ik zie het nog gebeuren, dat mijn vriendje Hans en zijn hele familie bij ons voor de deur naar zo'n bus werden gebracht. We hadden het er wel over gehad om ze bij ons te laten onderduiken. Maar we durfden niet. We waren bang voor de buurvrouw die altijd alles in de gaten hield en die ons best had willen aangeven voor de 75 gulden die je daarvoor kreeg. En zo waren we allemaal bang. En dus deden we niets. We waren helemaal geen helden. Maar dat verhaal hoor je nooit meer rond 4 en 5 mei."

's Middags loop ik met de kleine pipo door het dorp als we ineens allemaal mensen langs de weg zien staan. Er blijkt een militaire parade aan te komen. Het begint met een groepje bejaarde Amerikanen en Schotten - naar ik aanneem echte bevrijders. Ze zwaaien en gooien snoepjes. Het beeld raakt me en ik krijg een brok in mijn keel. Maar dan volgt al gauw een lange stoet van Nederlandse tanks, jeeps en Rode Kruis-auto's uit de tijd van WO II. Met Nederlandse soldaten die duidelijk van na '45 zijn, gekleed in WO II-outfits. Sommigen kijken dreigend over hun mitrailleur, anderen zitten wijdsbeens en met de borst naar voren achter het stuur. Ze stralen uit dat ze helden zijn. Helden van na de oorlog.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments